Οδοιπορικό στην Αδριανούπολη

Στις 06:00 το πρωί, στις 15 Ιουνίου 2019, ξεκίνησε η εκδρομή της Ένωσης για την Αδριανούπολη.

Πρώτη στάση στη Μουσθένη για ένα καφεδάκι. Η δεύτερη στάση στην Αλεξανδρούπολη στο πάρκο των προσκόπων, μια όαση μέσα στην πόλη, ένα αναψυκτήριο μέσα στα δέντρα, στο πράσινο και στην τεχνητή λιμνούλα, ξεκουραστήκαμε για λίγο πριν πάρουμε το δρόμο για να επισκεφθούμε τις πόλεις του νομού Έβρου προς τα σύνορα.

Στάση στο Σουφλί και επίσκεψη σε ένα εργοστάσιο μεταξωτών. Εκεί μας έδειξαν πως τρέφονται οι μεταξοσκώληκες και πως υφαίνονται τα μεταξωτά υφάσματα. Στη συνέχεια φτάσαμε στην πόλη της Νέας Ορεστιάδας όπου σύμφωνα με το πρόγραμμα θα καθόμασταν για φαγητό. Ενώ μέχρι τώρα ο καιρός ήταν θαυμάσιος, στην Ορεστιάδα έβρεχε καταρρακτωδώς. {Η Νέα Ορεστιάδα είναι η νεότερη πόλη της Ελλάδας αφού ιδρύθηκε μόλις το 1923, από Έλληνες πρόσφυγες που κατάγονταν από την Αδριανούπολη και κυρίως από το προάστιό της Καραγάτς ύστερα από τη Συνθήκη της Λωζάνης (1923). Το Καραγάτς το 1920, μετά την απελευθέρωση της Θράκης από τον ελληνικό στρατό, μετανομάστηκε σε Ορεστιάδα και παραχωρήθηκε στην Ελλάδα μαζί με ολόκληρη τη Δυτική Θράκη και το μεγαλύτερο τμήμα της Ανατολικής Θράκης με τη Συνθήκη των Σεβρών (10.08.1920).  Όμως στη συνδιάσκεψη της Λωζάνης οι Άγγλοι (Κέρζον), οι Γάλλοι (Πουανκαρέ) και οι Ιταλοί ( Μουσολίνι), υπέκυψαν στην απαίτηση του Τούρκου Ισμέτ πασά (Ινονού), βουλευτή Αδριανούπολης, που ζητούσε από την Ελλάδα ως αποζημίωση 4 δισεκατομμύρια χρυσά φράγκα, το μισό πολεμικό και εμπορικό ελληνικό στόλο, να φύγει το Οικουμενικό Πατριαρχείο από την Κωνσταντινούπολη και να γίνει δημοψήφισμα στη Δυτική Θράκη. Στην αντίδραση του Ελευθέριου Βενιζέλου, το Μάιο του 1923, ο Γάλλος στρατηγός Μαυρίκιος Πελλέ προτείνει: «Αφού η Ελλάδα δεν μπορεί να πληρώσει, να παραχωρηθεί η παλιά Ορεστιάδα – Καραγάτς στους Τούρκους». Η πρότασή του έγινε αποδεκτή. Το Καραγάτς με τα χωριά Μπόσνα και Ντεμερντές, δόθηκε στους Τούρκους για στρατιωτικούς και οικονομικούς λόγους και για να έχει η Αδριανούπολη σιδηροδρομικό σταθμό.  Οι 17.000 Έλληνες κάτοικοι του τριγώνου του Καραγάτς μάθανε για την παραχώρησή του στις 27 Μαΐου 1923.  Η εγκατάλειψη της παλιάς Ορεστιάδας άρχισε από τον Ιούλιο του 1923 και στις 15-9-1923 και ώρα 10:20, παραδόθηκε στους Τούρκους}.

Σε 18 περίπου χιλιόμετρα φτάσαμε στις Καστανιές, στα σύνορα με την Τουρκία για να περάσουμε από τον έλεγχο αρχικά στην ελληνική πλευρά με σύντομη επίσκεψη στο dutyfree κατάστημα και στη συνέχεια την τουρκική. Μετά το σύντομο έλεγχο περάσαμε στην τουρκική πλευρά και φτάσαμε στην Αδριανούπολη, η οποία είναι κτισμένη στη συμβολή τριών ποταμών (Έβρου, Άρδα και Τούντζα).

Αφού τακτοποιηθήκαμε στο ξενοδοχείο ο καθένας μπορούσε να διαθέσει το χρόνο του όπως ήθελε για μια πρώτη γνωριμία με την πόλη. Κάποιοι επισκέφθηκαν τη σκεπαστή αγορά, άλλοι πήγαν για καφέ και γλυκό, άλλοι έκαναν μια βόλτα στην πόλη και άλλοι απόλαυσαν τη θέα από ψηλά από το roof garden ενός ξενοδοχείου.

Η δεύτερη μέρα περιελάμβανε περιήγηση και ξενάγηση στην πόλη και στα αξιοθέατά της, από Έλληνα ξεναγό από την Ορεστιάδα.  Περιηγηθήκαμε σε παλιά ελληνικά κτίσματα όπως:

Το «Ζάππειο Παρθεναγωγείο», {το Ζάππειο Παρθεναγωγείο Αδριανουπόλεως ιδρύθηκε το 1885-1886 με δωρεά του μεγάλου εθνικού ευεργέτη Κωνσταντίνου Ζάππα. Λόγω του περιορισμού στην κυκλοφορία των γυναικών, στα πρώτα παρθεναγωγεία φοιτούσαν λίγα κορίτσια. Είχαν μόνο τρεις τάξεις και τα διεύθυναν ιερωμένοι μέχρι το 1841. Με εγκύκλιό του ο πατριάρχης Άνθιμος(1840-1844) απαγόρευσε στους κληρικούς να διδάσκουν στα παρθεναγωγεία, οπότε άρχισαν να διδάσκουν λαϊκοί. Το 1854 ιδρύθηκε ιδιωτικό παρθεναγωγείο από τον Σταυράκη Αμηρά. Την ίδια χρονιά πρωτοδιορίστηκαν στην Αδριανούπολη γυναίκες δασκάλες. Η πρώτη διευθύντρια ήταν η Αθηναΐς Λινάρδου, μετά η Χαρίκλεια Γεωργαλά(1860-1863)},

Το «Φιλεκπαιδευτικό Σύλλογο», {ο οποίος ιδρύθηκε το 1872. Η πολυτιμότερη πνευματική κληρονομιά και το σπουδαιότερο επίτευγμα και δημιούργημα του Φιλεκπαιδευτικού Συλλόγου Αδριανουπόλεως υπήρξε η Βιβλιοθήκη του, η οποία συνδέει το ιστορικό παρελθόν των  Αδριανουπολιτών με τη σύγχρονη παρουσία τους στο Ελληνικό Κράτος και αποτελεί πνευματική θρακική κληρονομιά στους ξεριζωμένους μετά το 1923 πρόσφυγες. Το 1880 η αποθήκη της Βιβλιοθήκης περιελάμβανε μόνο 1228 σχολικά εγχειρίδια και 77 συγγράμματα. Το 1887 προστέθηκαν στον βασικό πυρήνα της βιβλιοθήκης 2204 τόμοι από προσφορές και δωρεές των ευεργετών της, που συνεχίστηκαν και κατά τα χρόνια που ακολούθησαν. Το 1905 η Βιβλιοθήκη καταστράφηκε από πυρκαγιά, αλλά ανασυγκροτήθηκε από το 1906 και μετά, μέχρι το 1922, οπότε η Αδριανούπολη εκκενώθηκε από τον ελληνικό στρατό και πληθυσμό}.

Γνωρίσαμε μνημεία της δεύτερης κατά σειράς πρωτεύουσας της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ξεκινήσαμε με το έργο αρχιτεκτονικής του Silan –Selimiye με τους 4 μιναρέδες, το αυτοκρατορικό τζαμί, που θεωρείται το σημαντικότερο έργο του κορυφαίου αρχιτέκτονα ΜιμάρΣινάν,  οι μιναρέδες του οποίου ξεπερνούν σε ύψος τα 70 μ.. Το τζαμί χτίστηκε από τον σουλτάνο Σελίμ Β΄ το 1569-1575 και θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της ισλαμικής αρχιτεκτονικής, προστατευόμενο από την UNESCO, είδαμε το παλιό τέμενος της Αδριανούπολης, με τους 3 εξώστες -UcserefeliCamii (OυτςΣερεφελί Tζαμί), το οποίο οικοδομήθηκε μεταξύ 1437 και 1447 από τον σουλτάνο Murad II, το EskiCamii (Eσκί Tζαμί) και το «PουστέμΠασά KαραβάνΣεράι», ένα ανακαινισμένο παραδοσιακό ξενοδοχείο, κτίσμα του 15ου αιώνα που λειτουργούσε σαν χάνι, στο κέντρο της πόλης.

Επισκεφθήκαμε την Ορθόδοξη Βουλγάρικη εκκλησία, όπου ανάψαμε το κεράκι μας και προσκυνήσαμε, παρακολουθήσαμε τη λειτουργία και  πήραμε αντίδωρο από τον ιερέα.

Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε το Μουσείο Υγείας της Αδριανούπολης, με τους ιαματικούς ήχους του νερού και της μουσικής, το οποίο βραβεύτηκε με το πρώτο βραβείο ανάμεσα σε 60 άλλα αντίστοιχα ευρωπαϊκά μουσεία. Στην εποχή του Σουλτάνου Βαγιαζήτ του Β’, και με παρότρυνση του Έλληνα Γιατρού της Πύλης Στέφανου Καραθεοδωρή, χτίστηκε το 1488 ένα συγκρότημα κτιρίων που διαθέτει νοσοκομείο, ιατρική σχολή, τζαμί, φτωχοκομείο, σ’ έναν τόπο που οι κάτοικοί του τον ονομάζουν «κοιλάδα των αηδονιών και των ρόδων». Μπαίνοντας στο κτιριακό συγκρότημα, συναντάς  έναν όμορφο κήπο, ενώ γύρω του είναι χτισμένοι συμμετρικά οι χώροι που εξυπηρετούν τις πολλαπλές ανάγκες και τους στόχους του αρχιτεκτονήματος. Οι πρώτες αίθουσες κάνουν αναφορά στην Ιατρική και τις μεθόδους της την εποχή που χτίστηκε το συγκρότημα, σε γκραβούρες ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες, που αποτυπώνουν τρόπους και εργαλεία, που χρησιμοποιούσαν στη θεραπευτική πορεία, χωρίς να αγνοείται η επίδραση του Βυζαντίου σ’ όλα αυτά, η οποία ήταν όχι μόνο καθοριστική, αλλά η βάση της όλης ιατρικής υποδομής, αφού οι Οθωμανοί ήταν λαός πολεμικός και ήταν φυσικό να μην τη διαθέτουν. Καθώς κινείσαι από τα δεξιά προς τα αριστερά, συναντάς τις αίθουσες διδασκαλίας της Ιατρικής Σχολής και τους ξενώνες των φοιτητών. Εκείνο που εντυπωσιάζει σε κάθε αίθουσα είναι όχι η διάταξη του χώρου και τα αντικείμενα, που αποτυπώνουν πιστά την εποχή, αλλά η παρουσία προσώπων που αποδίδονται ολοζώντανα με τη μορφή κέρινων ομοιωμάτων.

Τελευταίος σταθμός της ξενάγησής μας, το Κάραγατς, την παλιά πόλη Ορεστιάδα, η οποία πήρε το όνομά της από τον Ορέστη. Σύμφωνα με την παράδοση, όταν ο Ορέστης σκότωσε τη μητέρα του, την Κλυταιμνήστρα, κυνηγημένος από τις Ερινύες, πήγε στο Μαντείο το οποίο τον συμβούλεψε να λουστεί στη συμβολή τριών ποταμών. Ο Ορέστης λούστηκε στη συμβολή των ποταμών, ΆρδαΈβρου και Τόνζου και απαλλάχθηκε από τις Ερινύες. Σε ανάμνηση της θεραπείας του ίδρυσε την Ορεστιάδα, την μετέπειτα Ουσκουδάμα, που ήταν η πρωτεύουσα της θρακικής φυλής των Οδρυσών. Το 127 π.Χ. ονομάσθηκε Αδριανούπολη προς τιμή του Ρωμαίου αυτοκράτορα Αδριανού.

Στο Κάραγατς είδαμε το  σιδηροδρομικό σταθμό της Γαλλικής Εταιρείας Σιδηροδρόμων εκεί όπου κάποτε στάθμευε το Οριάν Εξπρές και το µνηµείο της Συνθήκης της Λωζάννης. Καθίσαμε για φαγητό στο Tulipa ένα παλιό υπέροχο αρχοντικό, με θαυμάσιο κήπο, γεμάτο δέντρα και υπέροχα λουλούδια.

Το υπόλοιπο της ημέρας ήταν ελεύθερο για να ξεκουραστεί ή να επισκεφθεί κανείς ότι δεν είχε προλάβει την προηγούμενη ημέρα. Υπάρχουν τρεις σκεπαστές αγορές με διάφορα είδη και ο πεζόδρομος της  Saraclar με τα πλακόστρωτα δρομάκια δεξιά και αριστερά, με τα πολλά παγκάκια, τα ρολόγια, τα συντριβάνια, τα αγάλματα και τον πολύ κόσμο! Εδώ μπορεί κανείς να δοκιμάσει την κουζίνα της Τουρκίας, να μυρίσει και να δοκιμάσει τις έντονες γεύσεις της.

Η τελευταία ημέρα ήταν αφιερωμένη στις αγορές. Επισκεφθήκαμε πρώτα το πολυκατάστημα Margi και στη συνέχεια το εμπορικό πολυκατάστημα ERASTA για ψώνια και δώρα. Μετά το μεσημέρι πήραμε το δρόμο της επιστροφής. Μετά τον τελωνειακό έλεγχο στα σύνορα φθάσαμε στην Αλεξανδρούπολη για φαγητό. Εκεί είδαμε το ναυτικό σύμβολο της πόλης το Φάρο, ο οποίος είναι τοποθετημένος στη δυτική πλευρά του λιμανιού. Απέχει 27 μέτρα (εστιακό ύψος) από το θαλάσσιο πυθμένα. Το ύψος του αγγίζει τα 18 μέτρα, διαθέτει 98 εσωτερικά σκαλοπάτια που οδηγούν στο θάλαμο του φανού.

Πήραμε το δρόμο της επιστροφής και με μια ενδιάμεση στάση για καφέ, φθάσαμε αργά το βράδυ στη Θεσσαλονίκη. Η Γενική Γραμματέας Αθηνά Κουρμπέτη ευχαρίστησε εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου τους συμμετέχοντες και όλοι μαζί ευχηθήκαμε Καλό καλοκαίρι και καλές διακοπές και να ξανασυναντηθούμε στην επόμενη εκδρομή μέσα από τις προτάσεις των μελών μας για Βελιγράδι, Προύσα, μονοήμερη σε Νάουσα, Βέροια.

Advertisements
This entry was posted in Χωρίς κατηγορία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s